Category Archives: Politics

De rampzalige gevolgen van het ECB-rentebeleid  

Deze post is een reactie op een column van Coen Teulings, die recentelijk in het FD verscheen. Teulings concludeert dat het ECB-rentebeleid van Draghi de juiste keuze was, ondanks de beschuldigingen vanuit de financiële pers, dat het om diefstal zou gaan. In het slot van zijn betoog volgt een niet onderbouwde gevolgtrekking dat zulke kritiek de weg vrij zou maken voor gevaarlijke ideeën als een uittocht uit de Europese Unie. 

Echter het tegenovergestelde is het geval: het door Draghi gevoerde ECB-rentebeleid heeft een desastreuze invloed gehad op de economische situatie van de Euro zone in algemeen en voor Nederland in het bijzonder. Sinds de invoering van een rentebeleid gebaseerd op een rente rond de 0-lijn, met een daaraan gekoppeld beleid van ongelimiteerde creatie van euro’s om schulden op te kopen (quantitave easing of QE) zijn de resultaten daarvan zodanig dat de EU burgers in een onzekere situatie zijn beland.

Waar het gaat om de ontwikkeling van inkomen versus de kosten van levensonderhoud, de mogelijkheden om een zinvol en economisch rendabel lange termijnbeleid te voeren (low time preference), al dan niet uitbesteed aan instanties als pensioenfondsen.

Doordat de rente op spaargelden door het ECB-beleid tot nihil is gedaald, heeft dit de praktische consequentie dat het traditionele sparen een zinloze aangelegenheid is geworden. Het niveau van de inflatie ligt hoger dan de renteopbrengsten waardoor ingeteerd wordt op het gespaarde vermogen en doelloos op een bankrekening wordt geparkeerd. De psychologische consequenties voor hardwerkende en goedwillende burgers zijn nog dramatischer dan de financiële. Om het vermogen in ieder geval de inflatie en belasting op vermogen te verslaan, dient gekozen te worden voor risicovollere en speculatievere methoden zoals het beleggen op de aandelen- of obligatiemarkt. Dat heeft stress tot gevolg, omdat niet meer kan worden uitgegaan van een relatief voorspelbaar rendement zoals bij een spaarrekening het geval was. Ook indien men de zorg voor later uitbesteed heeft bij pensioenfondsen, dan neemt de zorg toe in hoeverre de afdrachten in een verder weg gelegen toekomst nog zullen leiden tot een pensioenuitkering of dat het geld in een zwart gat werd gestort.

Voor velen echter is het zelf sparen geen eens meer een optie en wordt geld direct consumptief besteed, hetgeen ook exact één van de achterliggende doelen is van het rentebeleid: een continue stroom van consumptie en een drang naar economische groei om de groei. Er groeit een generatie jongeren op die het begrip van sparen niet eens meer kent: er is alleen nog maar de korte termijn zucht naar consumeren die resteert. Het besteedbaar inkomen van de Nederlanders is in de afgelopen decennia nauwelijks toegenomen, ondanks de economische groei (vanaf 2012).

Ontwikkeling besteedbaar inkomen

Economische groei vanaf 1999

Door een slim systeem van hoe de geprinte euro’s door het systeem vloeien is er een kleine elite die optimaal van deze kunstmatig opgepompte economie profiteert. De grote massa heeft een onzeker en instabiel inkomen en wordt in steeds grotere mate afhankelijk van de overheid gelet op de onmogelijkheid om zelfstandig een lange termijn planning te organiseren . 

Door het ECB-rentebeleid neemt ook de druk op de woningmarkt steeds verder toe. De hypotheekrente is weliswaar extreem laag, maar de prijs van woningen stijgt.

Naast de eerder genoemde vlucht in beleggingsproducten is een ander effect dat alternatieven gezocht worden voor het ontbreken van spaarrente en dat uit zich in het beleggen op de woningmarkt. En dat gebeurt in toenemende mate door mensen en organisaties van buiten de EU. Er dreigt een schisma tussen generaties: de ouderen, die nog ‘in de goede tijd’ ingestapt zijn versus de jongeren die nu met onbetaalbare prijzen voor woningen of  onbetaalbare huren van de speculanten en investeerders worden geconfronteerd.

Zal de rente nog lange tijd laag blijven, zoals Teuling betoogt? Mogelijk, maar QE (waar het rentebeleid een belangrijk ingredient van is) is als een medicijn dat aan een patient toegediend wordt, maar waarvan de werking op zeker moment niet meer aan zal slaan. Het natuurlijk systeem van de patient zal immuniteit opbouwen tegen kunstmatige stimuli. Zo zal het met QE uiteindelijk ook vergaan: de financiële en geestelijke druk op de burger wordt te groot, een ontwikkeling die momenteel al gaande is. In Frankrijk manifesteert de frustratie van de bevolking zich al zichtbaar op straat. Teulings geeft aan dat door een steeds groter aanbod van kapitaal vanuit de hoek van pensioenen de reële rente onder druk komt te staan. Maar dat grotere aanbod van kapitaal wordt toch echt veroorzaakt door de onweerstaanbare en onuitputtelijke zucht naar het printen van euro’s die uiteindelijk in de reële economie belanden en dan nergens anders voor geschikt blijken, dan deze direct consumptief te verteren.

Om de EU situatie met die van Japan te vergelijken is niet meer dan een gotspe omdat de EU de absolute tegenpool is van Japan: de sociale cohesie en geslotenheid van Japan, versus de verdeeldheid, onderlinge argwaan en open grenzen beleid binnen de EU. De uniformiteit en gelijkmatige economische spreiding versus de onbalans in productie en inkomen van Noord-Europa en de magere economische prestaties en bestuurlijke corruptie in het Zuiden en Oosten van de EU. 

Ja, het ECB-rentebeleid ís een bron van ellende waarvan de gevolgen in Nederland steeds zichtbaarder en voelbaarder worden. Voor de burgers in Nederland leidt het al tot steeds hogere kosten op gebied van elementaire uitgaven als de kosten voor huisvesting. De toekomst is onzeker en burgers verworden tot instant consumenten die een steeds grotere afhankelijkheid van de goedwillendheid van de overheid krijgen.

Omdat niemand binnen de ECB een vermoeden heeft óf en wanneer rente kan stijgen, zijn er weinig andere scenario’s denkbaar dat dit tot steeds grotere spanningen in Nederland gaat leiden. Op termijn resteert voor Nederland geen andere keuze dan de Eurozone te verlaten en onze economie op eigen kracht te herbouwen en vrijhandelszones met onze belangrijkste handelspartners te sluiten. Dat zal zeker een schok geven door onze verwevenheid met allerlei EU regelingen en wetgeving geven. Eerst zal er een periode van economische teruggang zijn. Maar het gevoel van eigenwaarde, identiteit, soevereiniteit en vertrouwen in een zekerder economische toekomst zullen het uiteindelijk winnen. Winnen van een eindeloos en uitzichtloos creëren en rondpompen van een waardeloze munt die  een kunstmatig opgeblazen economie ondersteunt, waarbinnen de burgers met een steeds lagere levensstandaard worden geconfronteerd. 

Downfall of Netherlands (Country of naive fools)

In Douglas Murray’s Strange Death Of Europe an apocalyptic novel from 1973 was mentioned, The Camp of the Saints or Le Camp des Saints, the original French title. The subject of the novel dealt with an apocalyptical vision of an uncontrollable immigration that would leave Europe to a major  dilemma for the politicians (letting the masses in would destroy the Europeans, refusing to let them in would destroy the refugees). The novel at the time of publication was slaughtered by the critics and handled as a racist piece. Put in perspective to the same ineptness that European leaders demonstrated in recent years with regard to immigration, the novel had “an uncomfortable habit of bobbing back to the surface” as Murray puts it.

It made me think back of an apocalyptic publication that appeared in 1990 in the Netherlands: Downfall of Netherlands (Country of naive fools) or De ondergang van Nederland  (Land der naiëve dwazen) as the original Dutch title. Like The Camp of Saints the publication was in the Netherlands surrounded with the same kind of animosity as its precursor in 1973. Ultimately the book became banned and the supposed author went on a  trial and was convicted to pay a fee. I do not know if Downfall was unknown to Murray or he deliberately left it out, but it would have presented an interesting addition to be mentioned in Strange Death. It deals with most aspects that Murray writes about concerning the incompatibility and unavoidable confrontation between immigrants with islamic belief and the secular, indigenous Europeans as well as its hateful reception by media and the elite.

Contrary to Camp of the Saints the origins of the author of Downfall are vague and partially unknown. The name of the author in the book (Mohammed Rasoel) was a pseudonym and Dutch journalists (later even scientists) went to great lengths to uncover the true identity of the author. Many names popped up, but until today there is no conclusive answer to the origins of the author. The book was published just after the publication of Salman Rushdie’s Satanic Verses and it is made clear in the preface the author wishes to remain anonymous to “avoid the mistakes of Rushdie”.

The style of writing shows that the author has a perfect grasp of the Dutch language and uses very specific Dutch words and expressions, something that would be almost impossible to expect from an immigrant that by the time of writing stayed in the Netherlands for some 10 to 15 years. On the other hand the situations described from the homeland of the immigrant as well as the description of the culture and traditions show an insight that goes beyond of someone who has lived his life in Western Europe. So it seems most likely that the book is the result of a cooperation between a Dutch writer and the immigrant with his roots in the Middle East.The preface mentions the aim of the book “to warn the Dutch that their optimism, naivety and guilt are misplaced when being confronted with Islam” and that “if the course of their actions is not changed drastically they will destroy and give away their own culture and ultimately their country”.

Except for the short preface, the book is described from the perspective of the immigrant/ author who tells about his origins and education. It is a concatenation of deceit, harsh upbringing and corruption. A climate where there is no place for self reflection or self critique, things that would be interpreted as weakness. His contacts with tourists from Europa make him aware that there may be another world outside the one he grew up in. For some vague reasoning, he decided time had come to leave his homeland in the Middle East behind.

After arriving in Greece and travelling around Europe, he ends up in the Netherlands and has big issues to adapt to the mentality of the Dutch. The Dutch seemed full of self-criticism and guilt, characteristics unknown to him until then. A relationship with a Dutch woman fails because of his distrust to the woman and the attempts of the woman to change him approaching him with a typical Dutch mentality. The Dutch, in his opinion, make the mistake to project their own feelings on immigrants, who can not relate to intentions of self-recflection or admitting short-comings.

These cultural differences form the largest part of the story and the general trend is that the author describe the Dutch as naive, civilized and with a complex system of do’s and don’ts. These characteristics are non-understandable for muslims especially the fanatic ones, in the authors view the majority. The author leads its reader though a number of uncomfortable thought provoking situations and positions that caused the banning of the book and the author’s trial.

In the last part of the book the author shifts attention to what will happen in the nearby future summing up how and what will change in The Netherlands seeing landmarks in 2010, 2020 and 2050. The author describes there will be laws supporting the views of muslims, like prohibition of nudeness in window shops. A few, brave Dutch will protest these laws, but will be condemned as racists by the public. He expects the Muslims to have organised their own networks that are being controlled by foreign countries like Iran. The muslims will set up a limitless influx of migrants through their political influence. In 2020 the first part of the downfall will have taken place: the Dutch culture has been lost and the Dutch will live without a soul, regretting because of all that has been lost what had been built up for centuries. Around 2050 the downfall is complete. There is a state of civil war and many Dutch people have escaped to other European countries. The Netherlands itself will be split between an old-Netherlands, where the muslims will be deported to and a new-Netherlands where the indigenous Dutch will build a new society.

If we look at the current situation in the Netherlands, most Dutch have doubts about what is happening in their country: the level of immigration has been extremely high over the past 20 years. The population grew from 15 to 17 million people and the immigration of muslims was an important factor responsible for that growth. The origin of people with an Islamic background however is very diverse and they operate within their own communities, there is not one islamic front. Their political influence is still relatively small and hardly sufficient to suspect preoccupied policies to favour Islam.

Downfall is almost 30 years after its initial publication a readable and interesting document. Although back in the day condemned as a racist pamflet, it still has a  relevant and actual message. It serves as an uncomfortable reminder what happens when you put two rather opposite cultures together while the receiving culture does not set a clear set of instructions how they expect the coming culture to behave and operate.

Downfall is available in the Dutch language and can be downloaded or read online (curiously enough from a regular government site that protects and preserves Dutch literature). An English unauthorised translation can be purchased. In 2003 a Dutch professor (Teun A. van Dijk) published a lenghty essay in which he tried to demonstrate that the author of Downfall was  famous Dutch author (Gerrit Komrij), who always categorically denied having anything to do with the publication. This essay has interesting background information about the history of the publication and the commotion it caused in 1990. In 2013 a TV documentary by Dutch State Broadcasting (NTR) was released with a focus on the background of the author.

More about the question of authorship

In general I did not like the above mentioned TV documentary, because it is too eager to point the authorship in the direction of an artist with a Pakistan background (Zoka F.), who would later be trialed more than once on matters like rape and pedophilia, besides his conviction for publishing Downfall. Some interesting points were made in the TV documentary however, that also were recognised by van Dijk (but totally ignored in the TV documentary for further investigation) :

  • Downfall was supposed to originally written in English pieces by Zoka F.  who delivered pieces of the document to a translator (Rene Kurpershoek) who then pieced together the Dutch text
  • Before the publication of Downfall, there were some columns (pre-publications) in an established Dutch newspaper (NRC Handelsblad) that are identical to the content of the book. Was Kurpershoek also involved in those columns?

Van Dijk in my opinion rightfully concludes that the story about the translation was a masquerade to distract attention to a Dutch author (whomever that might have been). In that scenario the problem remains that the book contains a lot of information about Middle East muslim culture, which makes it to me impossible that a Dutch author would have been responsible for the whole text. Therefor I still believe that Downfall was a cooperation between a Dutch author and an muslim immigrant.