Tag Archives: stan de jong

Stan de Jong – Mr. Hiddema in de politiek

Toen ik via Twitter de eerste berichten zag over het verschijnen van een boek van Theo Hiddema over anderhalf jaar in de politiek, waren mijn eerste gedachten, “is dit niet wat te vroeg?” en “heeft een Tweede Kamerlid genoeg tijd om nu al zo’n boek te schrijven?”. Het bleek genuanceerder te liggen: het bewuste boek Mr. Hiddema in de Politiek werd geschreven door Telegraaf-journalist Stan de Jong, die het als een vervolg schreef op een 4 jaar eerder door hem gepubliceerd boek over Theo Hiddema, Mr. Hiddema, Strafpleiter, dandy, dwarsligger.

Het was Henk Otten die me het boek toezond, omdat hij vond dat het boek verder ging dan alleen een nieuw hoofdstuk in het levensverhaal van Theo Hiddema. Het beschrijft de ontstaansgeschiedenis van het Forum voor Democratie (FVD), het ziekelijke Haagse politieke klimaat en de manier waarop FVD verschil kan maken. Hiddema beschrijft de huidige kleine kamerfractie vaak als een ‘rebellenclub’ binnen het door spindoctors en politieke correctheid geregeerde Binnenhof. Een klimaat waarbinnen elke vorm van spontaniteit en debat in de kiem smoort en kwalijker, leidt tot aanvallen op FVD met als doel om de partij als populistisch, fascistisch en -als het zo uitkomt- als racistisch neer te zetten.
Bovenal loopt in het boek als een rode draad hoe het leven Hiddema een onverwacht vervolg kreeg na het overlijden van Hiddema’s zielsverwant, zijn vrouw Gerrie, begin 2016.

Hiddema’s politieke avontuur met FVD begint eind 2016 wanneer hij door oprichter Thierry Baudet gevraagd om zich verkiesbaar te stellen als kandidaat voor de Tweede Kamer. Er volgt een tumultueuze periode waarbij er een intensieve tour door Nederland wordt georganiseerd. Vanuit kleinere locaties wordt campagne gevoerd en de geïnteresseerden komen daar in steeds grotere aantallen op af. Ik mocht zelf in die campagne een rol spelen als coordinator van ‘regio 13’. Ik heb vanuit die hoedanigheid samen met Ina Mantjes van GB_PN (de lokale partij van Pijnacker-Nootdorp) een evenement georganiseerd, waarbij Theo Hiddema ook van de partij was.

Baudet en Hiddema vormen tijdens die campagne een goed op elkaar ingespeeld tandem, waarbij de filosofische vergezichten van Baudet goed contrasteren met praktisch ingestelde Hiddema. Volgens eigen zeggen gevormd door zijn lange ervaring als advocaat, die hem tot ‘bloedhond’ kunnen maken als de situatie daar om vraagt.

Het meest onthutsende deel van het boek zijn de hoofdstukken waarin Hiddema zijn ervaringen in ‘het Haagse’ beschrijft. Een circus dat er met name op gericht is om de eigen morele stokpaardjes te berijden en niet te beroerd om een dolksteek in de rug te planten van degenen die dreigen af te wijken van de politiek correcte mores. Het leidt tot een optocht van onderling uitwisselbare politici die voorgeprogrammeerd lijken door spindoctors en ingekapseld zijn door partijdiscipline. Vooral D66 krijgt ervan langs, niet geheel toevallig omdat de partij een zelfde soort van ontstaansgeschiedenis kent als FVD met grote idealen. Inmiddels zijn de ‘kroonjuwelen’ van D66 al lang uit het zich verdwenen en is de partij verworden tot een ‘ordinaire bestuurderspartij’ en de belangrijkste vertegenwoordigers ‘vroegoude heertjes zijn, verkopers bij OGER’ in de woorden van Hiddema.

Ook andere onderwerpen komen aan bod zoals de opstand binnen de FVD van begin 2018 en het politieke werk op gebied van justitie en veiligheid van Hiddema zelf. Bijzonder vermakelijk in dat verband is het hoofdstuk waarbij Hiddema handige adviezen geeft hoe je je als ‘rechts politicus’ toch succesvol een optreden bij een talkshow op TV, zoals Pauw of RTL Late Night kunt overleven (zelfs als Peter R. de Vries is ingehuurd als ‘moreel geweten’). Het boek sluit af met een mooi naschrift, waarin Hiddema zich afvraagt of zijn Gerrie niet van gener zijde een hand heeft gehad in hoe zijn leven zich na haar dood zich ontwikkeld heeft.

‘Mr. Hiddema in de Politiek’ is vlot geschreven en -mede gebaseerd op eigen ervaringen- bevat het een goed gedocumenteerde beschrijving van de opkomst en het stempel dat de FVD de afgelopen anderhalf jaar op de nationale politiek heeft kunnen drukken. Het vormt in die zin ook een blauwdruk voor de -toekomstige generatie- FVD-politici om dat verfrissende elan vast te houden en te voorkomen dat men verwordt tot een nieuwe versie van D66.

Nootdorp, 1 december 2018