Category Archives: Music

Abbey Road – The Beatles: 50 jaar jong!

Het is op 26 september 2019 50 jaar geleden dat Abbey Road van de Beatles verscheen. Het album zou de zwanenzang van the Beatles vormen, hoewel in 1970 nog het inferieure ‘Let It Be’ het levenslicht zou zien. Het in de lente en zomer van 1969 opgenomen album was de laatste gelegenheid voor de samenwerking van de vier groepsleden Paul McCartney, John Lennon, George Harrison en Ringo Starr. 

Het is een klein wondertje dat het album überhaupt het levenslicht zou zien. In de aanloop naar de opnamen van The White Album in 1968 ontstonden als de eerste irritaties tussen de heren, hetgeen in het tijdelijk verlaten van de band door zowel Harrison en Starr zou leiden. De opnamen voor het opvolgende album Let it be (in januari 1969) verliepen zo mogelijk nog desastreuzer, zoals goed te zien is in de beelden van de documentaire die gelijkertijd gefilmd werd. Lennon had sinds een paar maanden een relatie met Yoko Ono en het leek Lennon een goed idee om Ono zo veel mogelijk bij het creatief proces te betrekken, iets waar de andere Beatles minder warm voor liepen.

Vandaar dat in het voorjaar van 1969 afspraken gemaakt werden om nog een keer te vlammen en ruzies bij te leggen voor een laatste, ouderwets goed Beatles album. En aldus geschiedde. De liedjes zijn aanstekelijk en uit alles blijkt dat de heren een enorm vakmanschap hadden opgebouwd in de voorafgaande 10 jaar van hun bestaan. Dit maal was voor alle opnamen een achtsporen recorder beschikbaar en was er een nieuwe mengtafel in de Abbey Road studio aangeschaft, die de sound van het album een stuk transparanter en moderner deed klinken dan de voorgaande albums. Ook werd in een aantal songs gebruik gemaakt van een nieuw instrument: een modulaire Moog synthesizer.

Toch kunnen al deze positieve zaken niet verbloemen dat de drang naar vernieuwing en experimenten grotendeels verdwenen was. Je zou zelfs kunnen stellen dat Abbey Road de blauwdruk zou vormen voor hoe de muziek van de ex-Beatles later zou gaan klinken tijdens hun solo-jaren.

Het naadloos in elkaar overlopen van songs op de B-zijde van Abbey Road was zonder meer een gouden greep en zou je nog vernieuwend kunnen noemen. De eerlijkheid gebiedt echter te zeggen dat het niet zo zeer een beslissing van de Beatles zelf was, maar het nauwgezette werk van de producer George Martin. Op die manier kon het gebeuren dat 2 restant songs van de White Album sessies (Polythene Pam en Mean Mr. Mustard) opeens hun weg vonden in deze medley. 

Verder is de opkomst van George Harrison als componist van de twee belangrijkste songs van het album ‘Something’ en ‘Here Comes The Sun’ zeer opvallend. Harrison zou in de eerste jaren na het uiteenvallen van de Beatles, zelfs de meest populaire ex-Beatle worden. Lennon schittert op kant A nog met ‘Come Together’ en ‘I Want You’ maar op kant B lijkt hij vrijwel volledig afwezig, behoudens zijn bijdragen in de achtergrond zang. Zoals eerder vermeld moest een tweetal oudere songs de inbreng van Lennon op kant B opvijzelen. De inbreng van McCartney is constant en van hoog niveau. Van de vocale capriolen op ‘Oh! Darling’ tot het enigszins bombastische einde van ‘The End’. McCartney weet het zorgvuldig opgebouwde effect gelukkig om zeep weet te helpen met een kort wegwerp melodietje ‘Her Majesty’ dat in de uitloopgroeven van de LP is geperst. Starr is met bellen blazen en andere geluidseffecten in de weer op ‘Octupus’s Garden’, een soort vervolg op Yellow Submarine en misschien wel het minst aanbevelenswaardige liedje van het album.

Abbey Road was een enorm artistiek en commercieel succes: het is tot op heden het best verkochte Beatles album. De iconische hoes zorgde ervoor dat Abbey Road een toeristische trekpleister werd waar de fans het oversteken van de straat door de groepsleden nog eens dunnetjes overdeden. Vijftig jaar na dato heeft de muziek nog niet aan kracht ingeboet en is het album bij vele generaties populair gebleven.

Na het uitkomen van het album belandde de Beatles in een soort vacuüm. Voor de buitenwereld was het op dat moment nog niet duidelijk dat Abbey Road het laatste album was en dat ieder zijn eigen weg was gegaan. De groepsleden zelf en hun management leken het moeilijk te vinden om die boodschap naar buiten te brengen. Het zou uiteindelijk McCartney zijn die met de lancering van zijn eerste solo-album in april 1970 het einde van de Beatles aankondigde, tot grote ontzetting van de fans.

Binnenkort is Abbey Road dus in een ‘2019’ opgefrist jasje te beluisteren, zoals verleden jaar al met het White Album gebeurde.     

Review: Native Instruments Komplete Kontrol

Since some time I felt the need to use a sustain pedal with the MIDI controller I use for recording music. My aging Roland controller never had a problem with a simple ‘Hold’ function, but ‘Sustain’ proved to be to difficult. Some time ago I ordered a B-stock Arturia Keylab, but the quality was so bad I had to return it (which had obviously nothing to with Arturia, but everything with the music shop that send out a product without proper quality control). Some time ago I started reading things about the Komplete Kontrol so that controller had my attention.

There were a few things that made me wary about the Komplete Kontrol. First of all it looked overdone with the two screens and the impressive set of lights and buttons. Most of all I was afraid that I was  buying a potential great product but that when actively using it you run into all kind of problems with incompatible (third party) software. So I might as well have bought a simple MIDI controller. In my opinion Native Instruments makes great software, but its user friendliness and ease of use I do not consider as its greatest features. Anyway, I took the plunge and bought the 49-key model.

Without any doubt from a physical standpoint you can easily see you are dealing with a quality product: the bender. modulation wheel, knobs and buttons breathe quality. The resolution of the two screens do not have an exciting resolution, think early type iPhone. Of course it would be very nice if a future iteration of the Kontrol would see a touch screen for an even more direct way to interact. Also the Kontrol editor for Mac was not “made for Retina”, now I come to think of it I believe none of Native Instrument’s software is.

The two screens of the Komplete Kontrol

The two screens of the Komplete Kontrol

The software installation procedure is simple. In the box with the keyboard you will find a serial that needs to be added in the Native Access software. After that you will be presented with the Kontrol Editor and some -impressive- free additional software like Massive and DrumLab. Through the mail I also received 2 vouchers each worth 25 euro giving you the possibility to buy additional software in the Native Instruments online shop.

After installing the Kontrol editor with its first time use the Kontrol editor scans your PC/Mac for compatible software using the so called NKS format that Native Instruments use to interface with the Komplete Kontrol. It worked flawless with my Arturia software. My Waves software needed a small update and then was flawlessly recognised by Kontrol editor.

The Kontrol is compatible with my DAW (Logic Pro X) but there is a ‘but’. Logic Pro X works smooth with all the control like functions (transport, mixer settings) but it does not support Logic’s plug-ins and effects unfortunately. It would be a great addition if this would become available in the future.

The transport controls

The transport controls

The way it works within a DAW is as follows: you load a Kontrol instrument on a (in my case Logic) track and from there you build up the instruments and effects of choice. So within one Kontrol track you can have a chain of instruments and effects, for example Arturia JUP-8V, Klangheim Compressor and Waves H-Delay. You can choose to make all the settings on your computer screen or on the Kontrol itself, the last option of course being one of the main reasons you bought this controller anyways… Because the number of settings within an instrument or effect can be quite overwhelming you might need to click your way through different screens on the Kontrol to get to the parameter you want to edit in one of the two screens. This can be a bit cumbersome procedure, because the description of the parameters is similar to when you change the viewing Logic’s plug-in window to the Control Editor. Things (the naming of parameters) can be a bit cryptic and it is handy that when you are not sure which parameter you are editing to keep an eye on the computer screen to be sure you are editing the right one.

Where the Kontrol absolutely shines is the way you can super easily choose an instrument of your liking. First you can narrow down your search to the type of instruments (for example ‘Sampled Instruments’ or ‘Drums/Percussion’) and from there you can search foryour instruments and favourite patch. Scrolling through the patches automatically plays something for you, so you don’t even have to worry about pressing keys on the keyboard. Only if you really want to use a patch, you push the Load button. This functionality alone is worth the price of this controller.

For every note there is a little light above the keybed. At first this looked a bit like overkill to me, but when I loaded my first drum instrument it became clear why this is a great idea. Similar instruments have same lights, all Snare drums for example are yellow and all Hihat related instruments have a blue light. This is very handy while software developers of drums software put sounds at more or less random places and now it suddenly becomes clear where the different types of similar sounds are positioned. It is the same functionality that you can see in Kontakt with the keyboard screen and its colorising to indicate the function of the key.

Conclusion

I had my reservations if all Kontrol features should work as advertised. This is absolutely the case. For a company that is known to produce some quite complicated software this is a simple to understand and well working product. The big advantage is in my opinion is the ease to drill down to the instrument and accompanying patch of choice. Putting instruments and effects in a row contributes to more creativity and experimentation than using the computer screen of your DAW. Because working with a mouse is always somewhat cumbersome within a DAW you are more likely to go for the combinations of instruments and effects that you know. I felt that with he Kontrol makes you more willing to experiment. Once you have reached your desired instrument/patch the editing of parameters is less spectacular, yet still preferable compared to mousing on the computer screen. The instrument itself is clearly build with high quality components, so this should give you a long and trouble free experience when making music.

The Hague, 3 May 2018